Διάρροια

Σύντομη περιγραφή – ορισμός

Ορίζεται η παθολογική αύξηση της συχνότητας, η μεταβολή της σύστασης ή η αύξηση του όγκου των αποβαλλόμενων κοπράνων. Μπορεί να έχει αιφνίδια έναρξη και μικρή διάρκεια (οξεία διάρροια) ή να έχει μακρά διάρκεια (χρόνια διάρροια).

Αντιμετώπιση με βελονισμό

Η διάρροια σαν σύμπτωμα μπορεί να οφείλεται σε μια πληθώρα παθολογικών και λειτουργικών καταστάσεων (λοιμώδη αίτια, ανατομικές παθήσεις του εντέρου, ψυχοσωματικά αίτια, κατάχρηση καθαρτικών κ.λ.π). Έτσι λοιπόν είναι απαραίτητη η διερεύνηση της πρωταρχικής αιτίας από γιατρό ανάλογης ειδικότητας, προκειμένου να αποκλεισθούν οι καταστάσεις στις οποίες η κλασσική θεραπευτική προσέγγιση θα ήταν επωφελής και αποτελεσματική. Ο βελονισμός έχει ένδειξη και μπορεί να συμβάλλει ικανοποιητικά στις περιπτώσεις οξείας διάρροιας από λοιμώδη αίτια, καθώς και στις περιπτώσεις λειτουργικής χρόνιας διάρροιας, όπου παρά τον κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο δεν έχει διαπιστωθεί η παρουσία υποκείμενης νόσου.

Κατά την Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική, η διάρροια ως σύμπτωμα διακρίνεται σε δύο τύπους: τον τύπο της περίσσειας (πληθώρας) με αιφνίδια έναρξη, οξύ κωλικοειδή πόνο, αίσθημα κοιλιακής πλήρωσης και μετεωρισμό και τον τύπο της ανεπάρκειας (κενού) με μακροχρόνια διαδρομή, απώλεια βάρους, καταβολή, ανορεξία, βύθιο περιομφαλικό άλγος και συναισθηματικές διαταραχές όπως κατάθλιψη, άγχος και φόβο. Η οξεία διάρροια θεωρείται ότι οφείλεται στην επίδραση εξωγενών βλαπτικών παραγόντων (κρύο, υγρασία, ζέστη), ενώ η χρόνια διάρροια οφείλεται σε ανεπάρκεια της ενέργειας Τσι του Σπλήνα, του Νεφρού ή του Ήπατος ή σε επίδραση ενδογενών βλαπτικών παραγόντων (φόβος άγχος). Τα σημεία βελονισμού που συχνά επιλέγονται είναι το Σ36 (το ισχυρότερο απόμακρο σημείο για γαστρεντερικές διαταραχές, με ισχυρή σπασμολυτική δράση), το Σ25 και ΟΚ25 (πρόσθιο και οπίσθιο σημεία Μου του Παχέος εντέρου), Σ37 (σημείο Χε του Μεσημβρινού του Παχέος Εντέρου) και σημεία από τους πάσχοντες Μεσημβρινούς. Στην τύπου ανεπάρκειας διαταραχή, είναι δυνατό να εφαρμοσθεί είτε ως μοναδική θεραπεία, είτε σε συνδυασμό με το βελονισμό, η μόξα.

Η συχνότητα των θεραπειών εξαρτάται από τη σοβαρότητα της νόσου. Στην οξεία διάρροια είναι δυνατό να απαιτηθούν 2 ή 3 συνεδρίες ημερησίως, που μειώνονται σε μία την ημέρα καθώς ο ασθενής αναρρώνει για να καταλήξει τελικά σε μία συνεδρία κάθε δεύτερη ημέρα (συνολικά απαιτούνται έξι περίπου συνεδρίες). Στη χρόνια διάρροια, οι θεραπείες επαναλαμβάνονται μια ή δύο φορές την εβδομάδα και απαιτούνται συνολικά περίπου 12 -15 συνεδρίες.

Διαβάστε επίσης


Μη χάσετε καμμία δημοσίευση!

Γραφτείτε στο NewsLetter του Care


Τα σχόλιά σας είναι ευπρόσδεκτα