Αγχος αποχωρισμού

Άλλες ονομασίες

Separation anxiety

Σύντομη περιγραφή – ορισμός

Οι έντονες αντιδράσεις δυσφορίας και διαμαρτυρίας που έχει ένα μωρό (γύρω στο 10ο μήνα) όταν αποχωρίζεται τη μητέρα του.

Χαρακτηριστικά του άγχους αποχωρισμού

Στο 10ο περίπου μήνα της ζωής του ένα μωρό προσπαθεί με κάθε τρόπο να είναι κοντά στη μητέρα του ακόμα και όταν εκείνη απλώς πάει από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Όταν αυτό δεν είναι εφικτό ή χρειαστεί η μητέρα να λείψει από το σπίτι για κάποια ώρα αντιδρά άσχημα, κλαίει πολύ και τελικά αποσύρεται μόνο του χωρίς καμία διάθεση για παιχνίδια.

Η κορύφωση του άγχους

Μεταξύ του 13ου και 18ου μήνα της ζωής του το άγχος αυτό κορυφώνεται. Οι συναισθηματικές αυτές αντιδράσεις συμβαίνουν διότι το παιδί αισθάνεται άγχος ότι το πρόσωπο που μέχρι στιγμής κάλυπτε όλες τις ανάγκες του (συνήθως η μητέρα) μπορεί να μην επιστρέψει.

Αντιμετώπιση

Ο τρόπος με τον οποίο μετριάζεται το άγχος αυτό όπως και τα μετέπειτα ψυχολογικά προβλήματα που μπορεί να παρουσιάσει το παιδί ( ειδικά όταν το άγχος του αποχωρισμού συνεχιστεί και στις επόμενες ηλικίες) έχει μεγάλη σπουδαιότητα.

Οι γονείς θα πρέπει να εξηγούν στο παιδί ότι θα χρειαστεί να απουσιάσουν για κάποιο χρονικό διάστημα και να το διαβεβαιώσουν ότι σύντομα θα γυρίσουν κοντά του. Η ένταση αυτή επίσης μετριάζεται σημαντικά όταν το παιδί μένει κατά την απουσία των γονέων σε γνώριμο περιβάλλον, με οικεία προς αυτό πρόσωπα.

Όσο μικρό και αν είναι το παιδί το να του εξηγείτε τους λόγους της απουσίας σας και να το καθησυχάζετε για την επιστροφή σας. Μαθαίνει με αυτό τον τρόπο ότι ο αποχωρισμός είναι κάτι πρόσκαιρο και δεν σημαίνει εγκατάλειψη.

Χρήσιμο είναι πάντως οι απουσίες της μητέρας, έστω και για μικρά χρονικά διαστήματα να αποφεύγονται τους 5 μήνες (μεταξύ 13ου και 18ου μήνα) όπου το άγχος του αποχωρισμού κορυφώνεται.

Διαβάστε επίσης


Μη χάσετε καμμία δημοσίευση!

Γραφτείτε στο NewsLetter του Care


Τα σχόλιά σας είναι ευπρόσδεκτα