Ανεργία τέχνας κατεργάζεται ή αλλιώς η ζωή μας reality

Ο Adam Pacitti, ένας νέος άνεργος στη Μεγάλη Βρετανία έχει εξαντλήσει κάθε προσπάθεια να βρεί δουλειά, παρά το γεγονός οτι διέθετε αξιόλογα προσόντα. Διόλου παράξενο, θα πείτε, έχουμε συνηθίσει σε παρόμοιες αφηγήσεις.

Αφού “είδε κι απόειδε”, κατέφυγε στην εξής μέθοδο: νοίκιασε διαφημιστικό χώρο σε κεντρική περιοχή του Λονδίνου και στο σχετικό billboard εικονιζόταν ο ίδιος με το μήνυμα «ξόδεψα τις τελευταίες μου 500 λίρες γι’ αυτή την αφίσα. Παρακαλώ, προσλάβετέ με».

Ω του θαύματος, έλαβε χιλιάδες απαντήσεις, retweets και άλλα χαριτωμένα και βέβαια βρήκε δουλειά. Σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης έβαλε και δεύτερη διαφήμιση στο ίδιο στυλ: «ξόδεψα τον πρώτο μου μισθό γι’ αυτή την αφίσα. Σας ευχαριστώ όλους».

Η είδηση διαδίδεται σε όλον τον κόσμο. Εκατομμύρια αναγνώστες τη διαβάζουν. Πρόκειται για επιβράβευση της ευρηματικότητας του ταλαντούχου Adam; Προσπαθώ να το δω καλόπιστα, αλλά πολύ αμφιβάλλω.

Στο δικό μου μυαλό προκύπτουν τα εξής αμείλικτα ερωτήματα:

  • Ολόκληρο σύστημα εκπαίδευσης, επαγγελματικού προσανατολισμού, νεανικής επιχειρηματικότητας (και τόσα άλλα σπουδαία) σε ολόκληρη Μεγάλη Βρετανία δεν είχε ποτέ επισημάνει τα προσόντα του (όποιου) Adam και χρειάσθηκε να βγάλει τον εαυτό του αφίσα για να τα αντιληφθούν ξαφνικά χιλιάδες εργοδότες;
  • Ποιό είναι το μήνυμα που περνάει; Με μια διαφημιστική αφίσα μπορείς να βρείς δουλειά, ενώ κανένα θεσμικό πλαίσιο δεν είναι ικανό να προστατέψει το δικαίωμα άξιων ανθρώπων στην εργασία;
  • Ή μήπως δεν είναι πια δικαίωμα…;

Διαβάστε επίσης


Μη χάσετε καμμία δημοσίευση!

Γραφτείτε στο NewsLetter του Care


Τα σχόλιά σας είναι ευπρόσδεκτα