με ποναει η κοιλια μου και Αριστερά τα δόντια μου | χρονια βρογχιτιδα θεραπεια | τενοντες γονατου

Τα παιδιά δεν μπορούν να περιμένουν


Παγκόσμια γιορτή για το παιδί, σύμφωνα με την Unicef η 11η Δεκέμβρη, μέρα απενοχοποίησης για τον κόσμο των μεγάλων, για όλα αυτά που μπορούσαμε και δεν κάναμε στα δικά μας παιδιά, αλλά και στα παιδιά όλου του κόσμου. Το Care στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας του Παιδιού ετοίμασε ένα αφιέρωμα για τα παιδιά, από την ουτοπία των δικαιωμάτων τους μέχρι την σκληρή πραγματικότητα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης, των πολέμων και των βασανισμών, των παιδιών των φαναριών, της παιδικής θνησιμότητας. Ενα αφιέρωμα για την παιδική ηλικία, που αν και καθορίζει συνολικά την ανθρώπινη προσωπικότητα, διαρκεί τόσο λίγο, θυμίζοντάς μας ότι τα παιδιά δεν μπορούν να περιμένουν.

Αγαπήστε τα παιδιά! Γνωρίστε τον κόσμο τους.

Γνωρίζετε ότι ο εγκέφαλος ενός νεογέννητου παιδιού περιέχει περίπου 100 δισ. κύτταρα; Γνωρίζετε ότι το κάθε κύτταρο πρέπει να είναι ‘ηλεκτρικά καλωδιωμένο’ με τα υπόλοιπα, ώστε να σχηματίσουν δίκτυο επικοινωνίας, χρησιμοποιώντας τρισεκατομμύρια συνδέσεις, κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών ζωής του βρέφους; Γνωρίζετε ότι για το μωρό ένα χάδι είναι τόσο απαραίτητο όσο το φαγητό, το νερό, η ζεστασιά και το φως, προκειμένου ο εγκέφαλός του να αναπτύξει τη μέγιστη ικανότητά του; Γνωρίζετε ότι ένα τραύμα, το άγχος και η βία μπορεί να διακόψουν ή να καθυστερήσουν αυτή την εγκεφαλική καλωδίωση, γεγονός που συνεπάγεται την καθυστέρηση της ανάπτυξης όλων των ικανοτήτων του, τόσο της κινητικής, όσο και της γνωστικής και της κοινωνικής; Γνωρίζετε ότι η στάση που θα αναπτύξει ένα παιδί απέναντι στη ζωή, δηλαδή ο βαθμός εμπιστοσύνης και η δυνατότητα να βασίζεται στους άλλους, εξαρτάται από την ποιότητα της φροντίδας και των ερεθισμάτων που θα λάβει από τους γονείς του και ότι η βασική συναισθηματική ανταπόκρισή του σχηματίζεται ήδη από τους πρώτους μήνες της ζωής του;

Τα δικαιώματα του παιδιού υπάρχουν για να υλοποιούνται.

Στις 11 Δεκεμβρίου του 1946 ιδρύθηκε η UNICEF, η οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά, που αποσκοπούσε να βοηθήσει τα παιδιά της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Κίνας μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Από τότε, κάθε χρόνο, στα γεννέθλια της οργάνωσης αυτής, δηλαδή στις 11 Δεκεμβρίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού. Έχουν περάσει σχεδόν σαράντα χρόνια από τη στιγμή που τα Ηνωμένα Εθνη έδειξαν την ανησυχία τους για τα προβλήματα του παιδιού και ψήφισαν τη Διακήρυξη για τα Δικαιώματά του. Οι πιο γνωστοί διεθνείς οργανισμοί πρόβαλαν ως κοινωνική ανάγκη την προστασία του παιδιού και έσκυψαν επάνω του με φροντίδα και ευθύνη. Το 1959 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών προβαίνει στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του παιδιού και προβλέπει ένα νομοθετικό καθεστώς προστασίας, από κάθε μορφή εκμετάλλευσης ή παραμέλησης (9η αρχή της Διακήρυξης). Το 1989 υπογράφεται και ψηφίζεται η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, από την οποία, ιδιαίτερα τα άρθρα 19 και 34, αφορούν αντίστοιχα την προστασία του παιδιού από κάθε μορφή βίας γενικά και ειδικά από τη σεξουαλική βία. Τον Σεπτέμβριο του 1990, στο Παγκόσμιο Συνέδριο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που γίνεται στην Αβάνα, διατυπώνονται οι Συστάσεις της Γενικής Γραμματείας του Οργανισμού, με την ονομασία "Αρχές του Riyard" οι οποίες αφορούν άμεσα την πρόληψη της κακοποίησης και της οικογενειακής βίας. Οι διεθνείς οργανισμοί αναγνωρίζουν και αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της κακοποίησης των παιδιών και της ενδοοικογενειακής βίας σε όλες τις μορφές της, ενώ είναι σημαντικό το γεγονός ότι τα προβλήματα αυτά δεν τα αντιμετωπίζουν ως ατομικές πρακτικές, αλλά ως κοινωνικά φαινόμενα. Οπως φαίνεται, από την ψήφιση της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του παιδιού, μέχρι την υπογραφή και ψήφιση της σχετικής Σύμβασης από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, χρειάστηκαν τριάντα ολόκληρα χρόνια, ενώ ακόμα και σήμερα υπάρχουν χώρες που δεν έχουν επικυρώσει την Σύμβαση αυτή, παραβλέποντας ότι τα παιδιά των φαναριών, του αναλφαβητισμού και της πείνας, τα παιδιά που γεννιούνται μόνο για λίγες μέρες ζωής ή είναι αλυσοδεμένοι σκλάβοι στην πιο τρυφερή ηλικία τους, αποτελούν ένα πρόβλημα που αφορά και ντροπιάζει όλους μας.

Οι αναφορές των παγκόσμιων οργανισμών δηλώνουν με πολλούς τρόπους ότι αυτή η παγκόσμια υποχρέωση, που έχουμε όλοι απέναντι στα παιδιά, έχει γίνει πραγματικότητα, καθώς μετά την υιοθέτηση της Σύμβασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο 1989 και την Παγκόσμια σύνοδο κορυφής, του επομένου έτους, όλο και περισσότερα παιδιά γεννιούνται υγιή, σε όλο και μεγαλύτερο αριθμό παιδιών διασφαλίζεται το δικαίωμα να διαβάζουν, να γράφουν, να είναι ελεύθερα να μελετούν και να παίξουν, το δικαίωμά τους να είναι παιδιά. Ωστόσο δεν αρκεί να καυχώμαστε για τα επιτεύγματα του παρελθόντος, τα οποία τόσο εύγλωττα εκφράζονται από τις διάφορες μελέτες. Εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φοβερή εξαθλίωση της φτώχειας και να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και από άλλες ασθένειες. Τα στοιχεία και οι αριθμοί είναι καταπέλτης στο εφησυχασμό της συνείδησης.
Τα στοιχεία αυτά δεν μας επιτρέπουν το δικαίωμα της αδιαφορίας για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Τα δικαιώματα του παιδιού πρέπει να γίνουν αποδεκτά, σεβαστά και κυρίως αυτονόητα, σε όλον τον πλανήτη. Ολες οι κυβερνήσεις, οι πολιτισμένες κοινωνίες, ο ιδιωτικός τομέας και η διεθνής κοινότητα πρέπει να ανανεώσουμε την υποχρέωσή μας απέναντι στα δικαιώματα του παιδιού, προάγοντας ένα νέο όραμα για ένα καλύτερο κόσμο στον 21ο αιώνα. Ενα όραμα στο οποίο κάθε νήπιο θα έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να ζήσει, κάθε παιδί θα ελπίζει να λάβει μία ποιοτική εκπαίδευση και κάθε έφηβος θα έχει την ευκαιρία να αναπτύξει τις μοναδικές ικανότητές του. Ολες οι οικογένειες και οι κοινωνίες, αλλά και τα ίδια τα παιδιά και οι εφήβοι πρέπει να υψώσουμε το ανάστημα και τη φωνή μας και να βοηθήσουμε να μετατραπεί αυτό το όραμα σε καθημερινή πραγματικότητα. Η σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού πρέπει να αρχίζει και να τελειώνει με την προυπόθεση ότι μόνο η ανεξαίρετη και αδιάκριτη εμπραγμάτωση των δικαιωμάτων του παιδιού αποτελεί την αστείρευτη πηγή της ανθρώπινης προόδου, ενώ η πραγματική πρόκληση συνήθως βρίσκεται στην υλοποίηση της καλής πρόθεσης. Ας επικαλεστούμε όλο μας το κουράγιο και την υποχρέωση για να το πράξουμε, γιατί ένα παιδί που βρίσκεται σε κίνδυνο είναι ένα παιδί που δεν μπορεί να περιμένει. Το δικαίωμα σε μια ζωή αξιοπρέπειας, σεβασμού, φροντίδας και αγάπης, είναι ένα δικαίωμα ζωής, που τα παιδιά δικαιούνται και εμείς τους οφείλουμε.

Εγγραφή!
Για να λαμβάνετε κάθε μέρα όλα τα άρθρα του Care στο email σας, γραφτείτε στο NewsLetter του Care. Διαγραφή ανά πάσα στιγμή με ένα click.

Σχετικά άρθρα

/// ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Τα σχόλια είναι ευπρόσδεκτα και οι αναγνώστες ενθαρρύνονται να σχολιάζουν τα άρθρα. Η ελεύθερη έκφραση και η διαφορετική άποψη είναι απολύτως σεβαστές στο Care, ωστόσο, θα πρέπει να γίνεται σεβαστή και η ελευθερία των άλλων. Δείτε τους όρους χρήσης.

 
/// ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟΥ

Το Care αναπτύχθηκε με τεχνολογίες ανοιχτού λογισμικού. Περισσότερα εδώ.

Responsive web design
/// ΤΟ CARE ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΣΑΣ

Το Care διαθέτει responsive web design και είναι άμεσα συμβατό με τις περισσότερες φορητές συσκευές (smartphones, tablets), χωρίς να χρειάζεται να εγκαταστήσετε κάποια mobile έκδοση.

Copyright 1997 - 2016 MediSign Ltd. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση άρθρου στο Internet με αναφορά (link) στο Care.
Άδεια Creative Commons Το Care.gr διατίθεται με την ακόλουθη άδεια Creative Commons. Ειδικοί όροι εδώ.